‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ที่ทิ้งขยะ)
‎ไอ้พวกสารเลวนั่นไม่ยอมออกไป
‎ต้องเรียกนายอำเภอมาลากตัวพวกมัน ‎กับไอ้เด็กเวรผอมกะหร่องนั่นออกไป
‎โธ่เว้ย ให้ตายสิ
‎บ้าจริง
‎ไม่รู้สิ ซากพอสซัม
‎โสโครกสุดๆ
‎ฟังนะ ผมต้องไปแล้ว ‎งานไล่ที่สำหรับวันนี้
‎(สำนักงานทางนี้ ‎เดฟขี้เหร่กับออโต้)
‎(ระวังหมาดุ)
‎ที่ทิ้งขยะนี่คือบ้านของผม
‎บ้านหลังเดียวที่ผมเคยมี
‎บางคนอาจไม่คิดอะไรมากมาย
‎แต่ผมกับออตโต้คู่หูชอบที่นี่อยู่นะ
‎หนังสือที่ดีบอกไว้ว่า ‎"บ้านคือวิมานของเรา
‎หากผู้ใดกล้าบุกรุก
‎ย่อมพินาศด้วยเปลวเพลิงและสายฟ้า"
‎แต่เพราะผมไม่มีสายฟ้า ‎ก็เลยทำแบบที่ง่ายเข้าไว้
‎ฉันจะเป่าหัวแกให้กระจุย เจ้าอ้วน
‎คุณดิวอร์แชค คิดว่านะ
‎ผู้ตรวจสอบของเมือง
‎ผมตั้งถิ่นฐานที่นี่มาน่าจะกว่า 20 ปีแล้ว
‎กฎหมายสุขาภิบาลสมัยใหม่หลักลอยนี่ ‎ไม่มีความหมายกับผมนะ คุณผู้ตรวจสอบ
‎แต่ผมเกรงว่ามันจะเกี่ยวกับเจ้าของคอนโด
‎ที่สร้างอยู่ติดกัน
‎คืองี้นะ ทุกอย่างในที่ทิ้งขยะนี่ต้องหายไป
‎รวมถึงคุณด้วย คุณดิวอร์แชค
‎- คุณก็แค่เซ็นเอกสารพวกนี้ ‎- ออตโต้
‎ออตโต้ มานี่ซิ เจ้าหนู
‎เจ้าสัตว์บ้า
‎มัวแต่คุ้ยหาอาหาร
‎เอาอย่างนี้สิ เราจัดเบียร์เย็นๆ ‎กันสักสองกระป๋องเป็นไง
‎ระหว่างที่ผมเล่าอะไรให้ฟัง
‎พอจบเรื่องแล้ว ‎ถ้าคุณยังอยากให้ผมกับออตโต้ออกไป
‎เราจะเซ็นทุกอย่างที่คุณต้องการ ‎แล้วหายวับไปทันที
‎- บ้าจริง ไฟแช็กนี่ ‎- งานผมยุ่งน่ะ คุณดิวอร์แชค
‎ผมไม่มีเวลามานั่งคุย ‎เรื่องบ้าบอเรื่อยเปื่อยกับคนเมา
‎เอาเป็นว่าเรามาจัดการอันนี้...
‎- มีอยู่คืนนึง เมื่อสองปีก่อน... ‎- บ้าเอ๊ย
‎ผมกับเพื่อนชื่อเพอร์รี่เรา...
‎ผมกับเพื่อนชื่อเพอร์รี่นั่งดื่มไปคุยไป
‎ไงล่ะพวก บอกแล้ว
‎แกหัดย้ายก้นออกไปดูโลกซะบ้าง
‎เพื่ออะไร
‎สุดท้ายแล้วทุกอย่างที่ฉันต้องการจะอยู่ที่นี่
‎งั้นเหรอ แล้วเรื่องสาวๆ ล่ะ ‎แถวนี้ไม่เห็นสาวๆ สักคน
‎เพอร์รี่ไง เธออยู่นั่น
‎อ่อ โทษที อย่าโกรธกันนะ เบ็ตตี้
‎แต่จะบอกไว้เลยนะเพื่อน
‎ในลาเรโดน่ะ มีกะหรี่ข้างถนน ‎แจ่มมากขอบอก
‎พวกเธอดูดไอติมเจ๋งโคตร
‎ได้ยินเสียงนั่นมั้ย
‎ก็แค่หนู เล่าเรื่องกะหรี่ต่อสิ
‎รอเดี๋ยวนะพวก ‎ขอไปยิงกระต่ายก่อน
‎(บีเวอร์ แพทรอล)
‎ออกมาสิ เจ้าหนอนน้อย
‎อย่างงั้น
‎อะไร
‎อะไรวะเนี่ย
‎อย่ายิงพวกหนูนะ
‎มันเป็นเพื่อนที่ดี
‎บ้าอะไรวะ
‎เราต้องรีบเผ่นกันแล้ว
‎- ตรงนั้นมีอะไรไม่รู้ ‎- อะไรวะ
‎มันมาแล้ว
‎มันคืออะไร
‎จะไปรู้ได้ไงล่ะ มันจ้องมองอยู่ทุกหนทุกแห่ง
‎มีอะไรก็ไม่รู้ยื่นออกมาจากตัวมัน
‎เป็นมันวาวและเปียกชุ่ม
‎ไข่ฉัน
‎ช่วยด้วย
‎เพอร์รี่
‎ฉันไม่อยากไป
‎ปล่อยเพอร์รี่นะ
‎ฉันยิงไม่ได้
‎เพอร์รี่!
‎คืนเพื่อนฉันมานะ ไอ้ระยํา
‎ฉันจะฆ่าแก ไอ้สารเลว
‎ลุย!
‎อะไรในนั้น
‎เข้ามาสิไอ้สวะ
‎ลูกหมา
‎ตอนนั้นเองที่ผมปิ๊งขึ้นมา
‎เจ้าสัตว์ประหลาดนี่ไม่ได้แค่สร้างขึ้น ‎จากความร้อนและขยะทั้งหมด
‎แต่นั่นทำให้มันมีชีวิตขึ้นมา
‎ทุกอย่างที่กลืนกินเข้าไป ‎จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของมัน
‎ที่สำนักงานต้องชอบอันนี้แน่
‎โทษที
‎เมื่อกี้คุณพูดถึงเคอร์ลี่ใช่มั้ย
‎เขาชื่อเพอร์รี่ต่างหาก
‎ใช่
‎มันเป็นเรื่องเล่าที่น่าตื่นเต้นมากเลย ‎คุณดิวอร์เชค
‎แต่ผมรู้สึกได้ว่าตัวเองเริ่มมีอาการช็อก ‎จากการติดเชื้อเพราะนั่งตรงนี้
‎งั้นคุณแค่ช่วยกากบาทตัวโตๆ บนกระดาษนี่
‎ผมจะได้ไปจากที่โสโครกนี้สักที
‎ออตโต้ มาแล้วเหรอ เจ้าหนู
‎อะไรน่ะ
‎อย่านะ
‎คุณดิวอร์แชค
‎ใช่ ผมมองแบบนี้
‎เราวนเวียนแถวที่ทิ้งขยะนานพอ ‎จนนึกถึงโลกขึ้นมา
‎ถูกมั้ย ออตโต้
‎เอานี่ เจ้าหนู
‎เก่งมาก
‎ใช่ครับ ที่ทิ้งขยะคือบ้านของผม
‎บ้านที่ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยมี